1940 – 1945

1940 - 1941

Jaarthema: Zonnewaarts

104 leden

Kampen

– Massemen (4/9 VT)
– Trektocht Koppenberg (14/4 – 18/4)

Turbulente tijden

Vooral de leeftijdsgroep van de VT’s en de leiding krijgt een massa nieuwe situaties en onduidelijke toekomstperspectieven te verwer­ken. Ook de grote aangroei van de groep en het door de omstandigheden snel wisselend verloop in de groepsploeg bemoeilijken de continuïteit en de stabiliteit van de groeps­werking. Toch kunnen welpen, verkenners en VT’s vrij ongestoord hun gang gaan. Vanaf september weer in uniform en dan weer niet. Eigenlijk laat de bezetter enkel spelen en atle­tiek toe en zijn typische scoutsactiviteiten als oriëntatie, seinen, kaartlezen en kamperen verboden. Alle vergaderingen moeten via de districtsleiding op de Kommandantur worden gemeld. Toch kamperen de VT’s in september in Massemen. Pa-tochten kunnen niet, maar toch trekken de Herten op 2 november naar de Heusdense Zandbergen. Er worden veel grote spelen en pa-vergaderingen georgani­seerd. Een van hun leiders, René Smet , wordt zo ziek dat hij in het sanatorium van Heynsdale moet worden opgenomen. De ver­kenners gaan in december op bezoek.

Voortrekkers

Na lang overleg wordt beslist de Klaasomhaling te vervangen door actieve medewerking aan Winterhulp. Verschillende leden kiezen voor de Vrijwillige Arbeidsdienst, Vlaamse Wacht, Dietse Blauwvoetvendels (later Nationaal Socialistische Jeugd Vlaanderen), Fabriekswacht, Organisation Todt , Nationalsozialistisches Kraftfahrerkorps, Vlaams Legioen, vrijwillige arbeid in Duitsland of Waffen-SS en hopen er hun scoutsgedachten te kunnen waarmaken.

Bestuursvergaderingen

Omdat de censuur blijkbaar ingeslapen is, wil men opnieuw groepsbladen drukken. De groep wordt lid van het Davidsfonds.

Jova

Om de jeugd van extreme en politieke bewegingen weg te houden, worden de districten aangespoord zoveel mogelijk groepen op te richten. Onder impuls van Walter Patoor vindt na lang aandringen bij de pastoor van ’t Arsenaal de eerste verkennersvergadering plaats in de Sint-Eligiusstraat op 22 december 1940. Paul Vandenbussche en Hubert Bossaert aanvaarden daar een leidersfunctie en zijn de eersten van de vele H.D.B.’ers die nieuwe groepen zullen helpen opstarten.

1941 - 1942

Jaarthema: Korpsgeest en uitbreiding

104 leden

Kamp

Bellem

Moeilijke omstandigheden

De talrijke groep kan niet over zijn lokalen beschikken en het materiaal is niet aangemeld en veilig verdeeld. Voor seniors, juniors en welpen lokalen vinden, is natuurlijk het grootste probleem. Voorlopig gebruikt men schoollokalen en ruimtes van de muziekmaatschappij De Neerschelde. Voor buitenactiviteiten wordt uitgeweken naar de terreinen van Mols aan de Van Biesbroeckstraat.

Strenge winter

Leeuwekop noteert in zijn persoonlijk logboek temperaturen tot -20 en vele sneeuwdagen. De kolenrekeningen voor de verwarming van de lokalen van de school en De Neerschelde worden niet zo vlot betaald. De licenties (jaarlijks lidgeld) bedragen voor 1942 12,-fr. In de groep wordt nu een groene districtsdas gedragen met gele rand. De H.D.B. wil er een eigen schild op met het wapenschild van Gentbrugge erop.

1942 - 1943

Jaarthema: Korpsgeest en uitbreiding

ongeveer 85 leden

Kampen

– Oostkamp (14/8 – 23/8 jv.)
– Meerle (18/8 – 28/8 v.)

Blokhut en Welpenleidsters

Het derde oorlogsjaar brengt voor onze groep twee opmerkelijke nieuwigheden. Wat reeds lang op verbondsniveau en in de districten was besproken, vindt ook bij ons ingang: de vervanging van de welpenleiding door welpen­leidsters. Ten tweede was de lokalentoestand onhoudbaar zodat in september besloten wordt op het terrein van Mols een blokhut of voorstammershut te bouwen.

1943 - 1944

Jaarthema: Hou ende trou

97 leden

Jubileum 25 jaar H.D.B.

Oorlogsslachtoffers

Lijkt de oorlogsellende op het eerste gezicht voor een jeugdbeweging nog draaglijk, omdat men zich aan allerlei toestanden van beperkte vrijheid, bedilzuchtige reglementeringen en materiële ontberingen aangepast heeft, dan geldt dit niet meer wanneer het oorlogsgeweld onmiddellijk toeslaat. In de documenten wordt ook zelden of niet gewag gemaakt van hoe de gezinnen van de scoutsleden worden getroffen door het sneuvelen van familieleden of door innerlijke verscheurdheid wegens de keuze voor een of andere belangengroep. Henri De Smet en Jean Robert vallen aan het Oostfront, Lucien De Geyter blijft er vermist. Na het verlies van Joris Van Avermaet in de eerste oorlogsmaand vallen drie dodelijke slachtoffers in het bombardement op de Vredestraat te Gentbrugge op 5 september 1943. Akela Marie Smet, Bagheera Yvonne Smet en ver­-kenner Henri De Bruyne lieten daarbij het leven.

Later volgen nog twee slachtoffers: verkenner Noël Roman overlijdt aan de nasleep van verwondingen opgelopen tijdens opruimingswerken van oorlogspuin en voortrekker Albert De Backer bezwijkt aan de gevolgen van oorlogsontberingen. Deze overledenen zullen door de groep bij vele gelegenheden worden herdacht.

25-jarig jubileum

De naderende bevrijding zal er wel niet vreemd aan geweest zijn dat plots zonder maandenlange voorbereiding besloten werd het kwarteeuwfeest van de groep te vieren. Het samenvallen met de inhuldiging van een nieuwe pastoor kan een toevallige handige camouflage zijn geweest voor de toch groots opgezette activiteit.

1944 - 1945

Jaarthema: Handhaaf en bou

81 leden

Kampen

– Bergenkruis
– Waarschoot (w.)
– Mont-St.-Guibert (v.)
– Ronse
– weide aan de blokhut

Bevrijding

Wat voor de enen het einde van de ellende betekent, is voor anderen het begin van een lijdensweg. Grote vreugde en feestroes blijken nergens uit de documenten. Het plotse afbreken van verslagen getuigt van ontnuchtering, ontgoocheling, verbijstering om wat aan diepe wonden van de wereldbrand overblijft. Naast het verscheurend effect van zuivering en repressie moet ook het leed van gesneuvelden, vermisten en gevangenen worden verwerkt en kost de dagelijkse strijd om te overleven in een verwoest Europa grote moeite.

Toch zullen ook dan jongeren van een mooie toekomst hebben gedroomd en zich door spel en vermaak in een scoutsgroep hebben aangetrokken gevoeld. Dat bewijzen in ieder geval de zeer talrijke welpen. Het is duidelijk dat de keuze om de horde aan leidsters toe te vertrouwen bij de ouders in goede smaak is gevallen.